Mánudagur

Bestu dagarnir eru yfirleitt þeir þar sem gerast "óvart". Þar sem ekkert sérstakt er planað en spontant ákvarðanir enda á því að gera daginn extra skemmtilegan. 

Þessi mánudagsmorgunn er fullkomið dæmi um þess konar daga.

Systir mín sótti mig til að við gætum verið samferða upp í Háskóla, við ákváðum svo  að fara og fá okkur morgunkaffi í Kaffitár áður. 

Þar rak ég augun í nýja tegund af sætabrauði, ferskjuvínarbrauð. Ef það er ein freisting sem ég stenst ekki þá er það sætabrauð (eins og Instagram prófillinn minn gefur kannski til kynna).

Svo kósý að byrja vikuna á kaffi og spjalli 

Góð byrjun á vonandi enn betri viku! 

A great start to what will hopefully become an even better week! 

XX

-A

Shopping

Var loksins að panta mér þetta hálsmen eftir að hafa mænt að það vikum, ef ekki mánuðum saman. Borði í keðju með orðunum " We all have a story to tell" eða á íslensku: Við eigum öll okkar sögu að segja. Þessi setning er mér virkilega hjartfólgin og lýsir því vel hvernig mér líður og hvernig ég sé heiminn. Ég er handviss um að þetta verður mikið notað! Myndin er fengin að láni frá vefsíðu Monamara



 

xoxo

 

Reykjavíkurdaman



 

Af hverju ég skrifa...

Frá því ég man eftir mér hef ég alltaf verið að krota og krafsa eitthvað niður á blað. Til að sjá hvernig orðin passa saman og til að koma tilfinningum mínum í fast form.  Ég skrifa af því það er eitthvað sem færir mér hamingju þegar allt annað virðist ómögulegt.
 Að skrifa veitir mér innblástur og hvatningu til að halda áfram, til að horfa fram á veginn sama hvað.  Ég skrifa vegna þess að það að setja orð á blað felur ekki í sér neinar fyrirfram ákveðnar reglur. Þessi athöfn er minn griðastaður. Hér ræð ég för - hvað ég skrifa og hvernig ég geri það.
Ég skrifa til að róa áhyggjurnar sem eiga það til að taka yfir og til að auðvelda mér að setja hlutina í samhengi þegar ég þarf á því að halda.
Ég skrifa til að læra. Til að læra inn á sjálfa mig . Til að læra inn á aðra. Til að læra inn á heiminn í kring um mig. 
En mest af öllu skrifa ég til að kortleggja líf mitt. Hvar ég hef verið og hvert ég er að fara. Til að minna sjálfa mig á það hvers megnug ég er þegar erfiðleikar banka upp á. Til þess að hafa einhverja áþreifanlega sönnun fyrir því að ég hafi í raun lifað. Eins konar minjagripir. Á næstu vikum mun ég deila með ykkur minjagripunum mínum og vona að þið komið til með að hafa gaman af

xoxo

 

Reykjavíkurdaman